Sociale economie in voetlicht

De afgelopen jaren heeft de sociale economie veel aan belang gewonnen.
Logisch dan ook dat op het sociaal forum een seminarie gewijd is aan de sociale economie. Het is initiatief komt er op basis van een samenwerking tussen het ACV, de CNTS (Nationale confederatie van de werknemers van Senegal) het IVV-Afrika (Internationaal vakverbond) en het BIT-Afrika (BIT = Bureau international du travail, de tak van de IAO die zich bezig houdt met syndicale normen e.d.).
De CNTS speelde gastheer en stelde dus ook haar lokalen ter beschikking voor het seminarie.

We leren dat naar gelang de verschillende continenten er wel eens andere woorden worden gebruikt om hetzelfde te omschrijven (in West Afrika bijv. spreekt men over sociale en solidaire economie). Ook dekt het begrip vele ladingen, gaande van coöperatieven, mutualiteiten, non profit organisaties, over stichtingen, ...

Op wereldschaal genomen betekent de sociale economie toch wel iets: het gaat globaal om pakweg 10% van de economische activiteit. Uiteraard situeert zich die in erg verschillende sectoren en zijn er naar gelang het land tal van andere evoluties.

Op het druk bijgewoonde seminarie getuigen onze ACV-collega's van de evolutie in ons land. Er wordt bijv. speciaal ingegaan op het systeem van de PWA's. Aan de hand van voorbeelden over concrete initiatieven wordt de situatie in ons land toegelicht.

Op die manier krijgen we ook kennis van andere interessante voorbeelden: in Kenia bijv. bestaat een coöperatieve die zorg voor het volledige productieproces van koffiebonen, de export naar het buitenland en zelfs koffiehuizen uit baat in Europa.
Toch overheerst de overtuiging dat via sociale economie projecten, zoals coöperatieven, veel meer moet gedaan worden in Afrika. In het continent wordt nu een minimaal deel van het BBP besteed aan sociale uitgaven. Hoe wil men dan dat het sociaal vooruit gaat, dat mensen betere arbeidsvoorwaarden krijgen, kunnen genieten van minimale sociaal zekerheidsrechten, ...

De sociale economie project krijgen wel eens het verwijt dat ze een nogal gemakkelijke vorm van concurrentie zouden vormen tegenover gewone zelfstandigen, handelszaken, ... enz. Die kritiek krijgt een duidelijk antwoord: zo'n voorstelling van zaken is niet meer dan een valse patronale benadering! Eerst en vooral omdat zonder sociale economie projecten geen invulling zou worden gegeven aan de maatschappelijke behoeften en de betrokken werknemers tegelijk gewoon werkloos zouden zijn. Maar ook omdat ook het bedrijfsleven tal van vormen van subsidiëring kent: nu een door vermindering van sociale lasten, of door verminderingen voor wetenschappelijk onderzoek, dan weer nog eens om wille van fiscale verminderingen, ... ga zo maar door.

Voor ons is het duidelijk: wil men Afrika vooruit helpen dan zal zeker veel meer moeten worden ingezet op initiatieven via mutualiteiten, coöperatieven, ... kortom, op de sociale economie als brug tussen het 'gewone' bedrijfsleven en de zgn. informele economie waar het gros van de bevolking in zit en waar de betrokken mensen geen sociale rechten hebben, maar alleen op hun eigen zijn aangewezen.