Vandaag staat een trip richting binnenland op het programma, meer bepaald naar Kindia.
Kindia ligt op ongeveer 135 km. van de hoofdstad. Ondanks onze stevige pickups, blijft dat goed voor een trip van ongeveer 4 uur.
Oorzaak: de weliswaar verharde wegen liggen bezaaid met putten en bulten, die ons voortdurend over de weg laten laveren. Voor het verkeersreglement is het vaak toch wel even improviseren (vooral veel klaxoneren, zodat iedereen weet dat je er aan komt). De wegen zijn meestal 2 vaksbanen, inhalen doe je van zodra er een gaatje is.
De meeste wagens zijn vaak in erbarmelijke staat, maar zitten steevast volgepropt met mensen. Het nationaal kenteken van vorige eigenaars staat in de regel nog op de voertuigen; de wagens komen een beetje van overal, Zwitserland, Nederland, Frankrijk, ... we hebben zelfs één Belg gespot.
Het landschap is vrij heuvelachtig en groen. We laten ons vertellen dat verderop in het binnenland (de oppervlakte van Guinee is vergelijkbaar met die van Groot-Brittannië) er heuvels zijn boven de 1000 m.Door het land reizen doe je niet zomaar als bij ons. We passeren 3 controleposten met militairen. Een touw ligt klaar over de weg om de wagens te doen stoppen. In sommige gevallen moeten we de 'ordre de mission' tonen, waaruit blijkt dat we ons volgens de autoriteiten wel mogen verplaatsen en dank zij de politieman in een van de pickups verloopt alles voor ons bijzonder vlot. Anderen lijken toch wel wat meer discussie te hebben.
Onderweg bezoeken we een coöperatieve waar fruit en vruchten worden verwerkt tot confituur en kruiden. We zien een groepje vrouwen maniok bladeren snijden.Het is een kleinschalig project gesteund door de CNTG. Eerder hadden we al ervaren dat mensen waarvan je het echt niet zou verwachten toch wel goed weten wat de CNTG (vakbondsconfederatie in Guinee) betekent. Verwijzen naar de CNTG betekent hier toch wel echt iets en is voor veel mensen een referentie.
We kopen kruiden en sommigen onder ons ook confituur.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten