Het eiland is gedurende meerdere honderden jaren gebruikt als uitvalsbasis om slaven uit Afrika te verschepen. Het dankt z'n lugubere geschiedenis aan het feit dat het vlakbij Afrika ligt, maar tegelijk het verste uitgangspunt is om de oceaan over te steken.
Het eiland zelf is niet zo groot: op een uurtje of 2 kan je er rustig rond wandelen. Het is eigenlijk een uit de kluiten gewassen rots waarop zich 2 forten bevinden; een aan de haven, en een tweede aan de top van het eiland die uitkijkt over de oceaan.
Het filmpje hierbij geeft je een beeld langs stuurboordzijde bij het aankomen in de haven van Gorée.
Op het eiland doen we speciaal het slavenhuis aan.
Want speciaal ter gelegenheid van het wereldsociaal forum onthullen de vakbonden in het slavenhuis een gedenkplaat die herinnert aan de wrede geschiedenis van het eiland.Het slavenhuis wordt op het gelijkvloers gevormd door een geheel van cellen: voor kinderen, voor mannen, voor jonge vrouwen, strafcellen om de 'onwilligen' te straffen, ... enz.
De bovenverdieping werd gebruikt door de kooplieden.
Om de goed 3 maanden vertrokken schepen met hun lading slaven naar hun verre bestemming. De slaven gingen rechtstreeks uit het slavenhuis, door een deurtje 'zonder weg terug', om over een loopplank rechtstreeks weggevoerd te worden naar het schip.Het slavenhuis herinnert uiteraard aan onaanvaardbare praktijken uit het verleden. Maar wie de berichten van de groep uit Mauretanië heeft gelezen, weet dat slavernij daar nog bestaat en zelfs schering en inslag is. Toestanden als die op Gorée zijn dus meer dan een stuk geschiedenis, maar moeten ons bewust maken dat de problemen van slavernij ook vandaag echt niet uitgeroeid zijn.
Hieronder nog enkele sfeerbeelden van het eiland.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten